Στη Λάρισα, το όνομα «ΟΥΗΛ» συνδέει έναν τόπο με διαφορετικές εποχές της πόλης: την προσπάθεια για ηλεκτρικό ρεύμα και καθαρό νερό, τη βιομηχανική της ιστορία, τις θεατρικές παραστάσεις και τη δημιουργία μιας νέας πολιτιστικής στέγης. Το Προσκήνιο Πολιτισμού, που θα φιλοξενήσει το 2ο Διεθνές Συνέδριο Ιστορίας και Πολιτισμού της Θεσσαλίας, βρίσκεται στη θέση του παλιού συγκροτήματος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν λίγο πριν από το 1930, επί δημαρχίας Μιχαήλ Σάπκα, για να στεγάσουν τις ηλεκτρογεννήτριες της Λάρισας. Το συγκρότημα αποτέλεσε σημαντική υποδομή του εκσυγχρονισμού της πόλης, σε μια περίοδο κατά την οποία η ύδρευση και ο ηλεκτροφωτισμός άλλαζαν την καθημερινότητα των κατοίκων.
03 / Η ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΟΥΗΛ
Η ονομασία ΟΥΗΛ προέρχεται από τον Οργανισμό Υδρεύσεως και Ηλεκτρισμού Λαρίσης, όπως μετονομάστηκε τον Αύγουστο του 1940 η Εταιρεία Υδρεύσεως και Ηλεκτρισμού Λαρίσης. Στη γωνία των οδών Κουμουνδούρου και Ανθίμου Γαζή λειτουργούσαν και τα δημοτικά λουτρά, συνδέοντας τον χώρο με τις καθημερινές ανάγκες των Λαρισαίων.
Μετά την εξαγορά του τομέα ηλεκτρισμού από τη ΔΕΗ το 1960, οι χρήσεις του συγκροτήματος μεταβλήθηκαν. Στους χώρους του στεγάστηκαν δημοτικές υπηρεσίες και σύλλογοι, ενώ σταδιακά αναπτύχθηκε μια νέα σχέση με την πολιτιστική ζωή της πόλης.
ΕΤΟΣ ΟΡΟΣΗΜΟ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΒΑΣΗ
Ήδη από το 1977, το Θεσσαλικό Θέατρο είχε προτείνει τη διαμόρφωση της κεντρικής αίθουσας σε μόνιμη θεατρική στέγη. Το καλοκαίρι του 1984 παρουσίασε στην πίσω αυλή, ανάμεσα σε κληματαριές και βρύσες, τον «Γενικό Γραμματέα» του Ηλία Καπετανάκη. Ακολούθησαν παραστάσεις, συναυλίες, πολιτιστικές εκδηλώσεις και προβολές της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρισας.
Η πρόταση του Θεσσαλικού Θεάτρου
Η παράσταση στην πίσω αυλή
Η συζήτηση για τη διάσωση και την αξιοποίηση του παλιού βιομηχανικού συγκροτήματος διήρκεσε δεκαετίες. Το 2002 τα κτίρια κατεδαφίστηκαν για την ανέγερση του Δημοτικού Θεάτρου. Η κατασκευή του νέου χώρου προχώρησε σε διαδοχικά στάδια, με μεγάλες περιόδους αναμονής και επανεκκίνησης των εργασιών. Στην πορεία αυτή συνέβαλαν πόροι του Δήμου Λαρισαίων και χρηματοδοτήσεις μέσω των περιφερειακών προγραμμάτων του ΕΣΠΑ.
Το όνομα «ΟΥΗΛ» διατηρήθηκε, ακόμη και όταν το παλιό κτίριο έπαψε να υπάρχει. Παραμένει ένας σύνδεσμος ανάμεσα στη μνήμη του τόπου και στη νέα χρήση του. Η φιλοξενία του Συνεδρίου στο Προσκήνιο Πολιτισμού δίνει σε αυτή τη συνέχεια ιδιαίτερο περιεχόμενο: η ιστορία και ο πολιτισμός της Θεσσαλίας θα συζητηθούν σε έναν χώρο που αποτελεί ο ίδιος μέρος της ιστορίας της.
08 / Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΟΥΗΛ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΙΚΟΝΕΣ
09 / ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΥΛΙΚΟ
